Valsmenn voru mættir á Hlíðarenda í kvöld til að keppa við Fjölni og til að vígja Vodefonevöllinn.  Gott prógram var í gangi.  B Sig spilaði meðal annars nokkur góð lög og gestir gátu fengið sér pylsur og Gatorade og kaffi.  Það var létt yfir fólki þegar það skoðaði nýja heimavöllinn sinn og ef það ætti að lýsa þeim tilfinningum sem í loftinu voru fyrir leikinn í einni setningu myndi hún vera: Það er gott að vera kominn heim.

Byrjunarlið Vals var óbreytt frá Fylkisleiknum en tilfæringar höfðu átt sér stað innan liðsins.  Gunnar Einarsson var kominn í bakvörðinn og Bjarni í miðvörð en Birkir fór á hægri kant.  Valsmenn byrjuðu leikinn kröftuglega og stýrðu ferðinni á meðan Fjölnismenn lágu aftarlega.  Mest kvað af Birki til að byrja með.  Bróðurpartur sókna Vals fóru í gegnum hann á vængnum og hann átti fyrsta færið en skot hans fór af varnarmanni og aftur fyrir.  Fljótlega eftir þetta fengu Valsarar horn og úr henni átti Helgi skalla í slá af stuttu færi.  Gestirnir fóru svo að komast betur inn í leikinn eftir þetta og voru nálægt því að skora þegar Fjölnismaður náði ekki í endann á fyrirgjöf á fjærstöng.  Valsmenn tóku svo forystuna rétt fyrir hlé og það var Helgi Sig sem skoraði fyrsta markið á Vodafonevellinum með góðu skoti úr vítateignum eftir klafs í boxinu.  1-0 í hálfleik og menn sáttir.

Í hálfleik var svo Ingó mættur til að spila nokkur lög en undirritaður missti reyndar af því þar sem hann kíkti í hátíðarsalinn til að fá sér kaffi og kleinur.  Í raun var þetta erfitt val því Bahama lagið er frábært lag og hefði verið gaman að heyra það live, reikna með því að það hafi verið tekið.  Kaffið og kleinurnar höfðu þó vinninginn að þessu sinni.

Eftir hressinguna var slagurinn tekinn að nýju og nú höfðu liðin skipt um hlutverk.  Valsmenn voru komnir aftar og Fjölnir var nú liðið sem sótti meira.  Til verulegra tíðinda dró þó ekki fyrr en eftir klukkutímaleik.  Þá átti Fjölnir neglingsskot beint í höfuðið á Habbó sem lá óvígur eftir.  Þrátt fyrir höfuðmeiðslin stöðvaði dómarinn ekki leikinn og í ringulreiðinni sem skapaðist var Ómar Hákonarson allt í einu með boltann í teignum og kom honum í netið.  Tvöfalt áfall því Habbó var svo skipt útaf, verulega vankaður.  Erfiðir tímar fóru nú í hönd var heimamenn.  Fjölnir átti horn í slá og nokkrar hættulegar fyrirgjafir sem Kjartan greip vel inní.  Seinna fékk Baldur Bett að líta rauða spjaldið fyrir brot þegar Fjölnismaður var að sleppa í gegn.  Úr aukaspyrnunni átti gestirnir skalla sem var merktur stöngin inn en Kjartan markmaður Sturluson bjargaði því með stórkostlegri markvörslu, stórkostlegri.  Taugatrekktir Valsarar voru orðnir áhyggjufullir á þessum tíma því útlitið var ekki bjart.  Reis þá upp X-factorinn okkar, Pálmi Rafn Pálmason.  Eftir fyrirgjöf var hann kominn með boltann við markteiginn með mann í bakinu.  Pálmi barðist við að halda stöðunni, náði svo að finna rétta sekúndubrotið til að snúa sér og skjóta og boltinn endaði í markinu í fjærhorninu.  Staðan 2-1 og eftir þetta náðu Valsmenn einum færri að halda út og innbyrða stigin þrjú sem í boði voru.

Sigurinn í kvöld var í senn í frábær og mikilvægur.  Frábært að byrja með sigri á nýja vellinum og setja tóninn fyrir framhaldið.  Mikilvægt að ná sigri í leik sem hefði getað dottið öðrum hvorum megin og að missa ekki efstu lið of langt frá sér.  Valsmenn eiga þó klárlega mikið inni og getað spilað töluvert betur.  Pálmi bjargaði þó deginum í dag og svo má ekki gleyma þætti Kjartans sem hélt okkur á floti á erfiðum kafla í leiknum.

Framundan er svo tvöfaldur Kópavogur.  Fyrst á útivelli á móti HK og svo á Hlíðarenda á móti Blikunum.  Meira um það síðar.