Leikmenn Fylkis mættu í gær á Hlíðarenda með Ólaf Þórðar á Hliðarlínunni og móðurbróður hans inná vellinum, og afrakstruinn varð sennilega einn allra

leiðinlegasti leikur sumarsins, svo ekki sé meira sagt. Það voru e-n veginn allir alveg sultuslakir innanvallar sem á áhorfendabekkjum, fyrir utan nokkra stuðningsmenn Fylkis sem stoppuðu sennilega við á Blásteini fyrir leik.

Hápunktar fyrri hálfleiksins voru þeir að Bjössi fékk verðlaun fyrir að hafa náð þeim markverða árangri að verða leikjahæsti leikmaður Vals frá upphafi ( og hlýtur að launum þrefalt húrrahróp frá þeim sem þetta skrifar), og að Reynir Leóss fékk boltann í punginn.

Seinni hálfleikurinn var örlítið hressari og þóttust Valsarar.is sjá að augljóst uppbyggingarstarf á spilamennsku liðsins er hafið. Það er farið að örla fyrir því að Valsliðið sé byrjað að spila boltanum í stað kýlinginna sem einkennandi hafa verið fyrir liðið fyrripart móts, en eftir að hafa horft á þennan leik virðist nokkuð ljóst að liðið sárvantar skapandi miðjumenn sem geta stjórnað spili og tengt betur milli varnar og sóknar. Nú þegar Arnar Gunnlaugs (a.k.a. Stóribróðir) er kominn í Valsbúningin, þá væri nú heldur betur ekki ónýtt að sjá hann á miðjunni ásamt Marel Baldvins þegar sá kappi stígur uppúr meiðslum. Það ætti með réttu að geta reynst ein öflugasta sóknarmiðja deildarinnar.

Talandi um stórabróður, þá var svo sannarlega ekki að sjá að Arnar væri elsti maður vallarins, enda virkaði hann í þrusuformi, og var oftar en ekki fyrsti maður til að taka varnarhlaupin til baka, og það er spurning hvort að yngri leikmenn Vals sjá sér ekki hvatningu í því að reyna að stinga kallinn af.

Þess má geta að sumir leikmanna Vals voru rétt að hefja grunnskólagöngu, og sumir jafnvel ekki byrjaðir á leikskóla, þegar Stóribróðir var að hefja sinn atvinnumannsferil. Arnar fær a.m.k. þumalinn upp, og vel það, frá undirruðum.

Annars var maður nokkuð hissa á því að sjá að Markan ekki í byrjunarliði eftir að hann hafði átt fantagóðan leik gegn KR, og verður að segjast að sprettirnir sem hann getur tekið veita sóknarlínu Vals alveg aðra vídd.

Annars fór sem fór, og algjörlega grátlegt og í raun óafsakanlegt af varnarmönnum Vals að hafa ekki haft rænu á því að koma í veg fyrir að Fylkismenn næðu frákasti vítaspyrnunnar sem Halli varði. Svonalagað á bara ekkert að sjást, og er aukinheldur algjör vanvirðing við störf markmannsins.

Halli þarf reyndar að kyngja því að þessi vítaspyrnugjöf var ansi klaufaleg, en hann náði þó að bæta fyrir hana. Markið hlýtur að skrifast á varnarmennina sem hefðu átt að gera betur.

Eins og áður segir, þá var leikurinn alls ekki e-r eyðimerkurganga og eitthvað virðist vera að birta yfir leikstíl Valsliðsins, og er vonandi að leiðinn liggi uppávið.

Það þarf líka að telja stuðningsmönnum það til tekna að skila fínni mætingu, þó að menn hefðu verið full slakir í settinu, og undirritaður alls ekkert undanskilinn.

Næst er það Fjölnir, strax ekki á morgun heldur hinn, og þá verður spennandi að sjá hvort hópurinn stígi ekki uppúr þessum leiðindum sem einkenndu leikinn í gær, og maður vill helst gleyma sem fyrst.

Leikmenn Fylkis mættu í gær á Hlíðarenda með Óla Þórðar á hliðarlínunni og móðurbróður hans inná vellinum, og afrakstruinn varð sennilega einn allra leiðinlegasti leikur sumarsins, svo ekki sé meira sagt. Það voru e-n veginn allir alveg sultuslakir innanvallar sem á áhorfendabekkjum, fyrir utan nokkra stuðningsmenn Fylkis sem stoppuðu sennilega við á Blásteini fyrir leik.

Hápunktar fyrri hálfleiksins voru þeir að Bjössi fékk verðlaun fyrir að hafa náð þeim markverða árangri að verða leikjahæsti leikmaður Vals frá upphafi ( og hlýtur að launum þrefalt húrrahróp frá þeim sem þetta skrifar), og að Reynir Leóss fékk boltann í punginn.

Seinni hálfleikurinn var örlítið hressari og þóttust Valsarar.is sjá að augljóst uppbyggingarstarf á spilamennsku liðsins er hafið. Það er farið að örla fyrir því að

Valsliðið sé byrjað að spila boltanum í stað kýlinginna sem einkennandi hafa verið fyrir liðið fyrripart móts, en eftir að hafa horft á þennan leik virðist nokkuð ljóst að liðið sárvantar skapandi miðjumenn sem geta stjórnað spili og tengt betur milli varnar og sóknar. Nú þegar Arnar Gunnlaugs (a.k.a. Stóribróðir) er kominn í Valsbúningin, þá væri nú heldur betur ekki ónýtt að sjá hann á miðjunni ásamt Marel Baldvins þegar sá kappi stígur uppúr meiðslum. Það ætti með réttu að geta reynst ein öflugasta sóknarmiðja deildarinnar.

Talandi um stórabróður, þá var svo sannarlega ekki að sjá að Arnar væri elsti maður vallarins, enda virkaði hann í þrusuformi, og var oftar en ekki fyrsti maður til að taka varnarhlaupin til baka, ogþað er spurning hvort að yngri leikmenn Vals sjá sér ekki hvatningu í því að reyna að stinga kallinn af.

Þess má geta að sumir leikmanna Vals voru rétt að hefja grunnskólagöngu, og sumir jafnvel ekki byrjaðir á leikskóla, þegar Stóribróðir var að hefja sinn atvinnumannsferil. Arnar fær a.m.k. þumalinn upp, og vel það, frá undirruðum.

Annars var maður nokkuð hissa á því að sjá að Markan ekki í byrjunarliði eftir að hann hafði átt fantagóðan leik gegn KR, og verður að segjast að sprettirnir sem hann getur tekið veita sóknarlínu Vals alveg aðra vídd.

Annars fór sem fór, og algjörlega grátlegt og í raun óafsakanlegt af varnarmönnum Vals að hafa ekki haft rænu á því að koma í veg fyrir að Fylkismenn næðu frákasti vítaspyrnunnar sem Halli varði. Svonalagað á bara ekkert að sjást, og er aukinheldur algjör vanvirðing við störf markmannsins.

Halli þarf reyndar að kyngja því að þessi vítaspyrnugjöf var ansi klaufaleg, en hann náði þó að bæta fyrir hana. Markið hlýtur að skrifast á varnarmennina sem hefðu átt að gera betur.

Eins og áður segir, þá var leikurinn alls ekki e-r eyðimerkurganga og eitthvað virðist vera að birta yfir leikstíl Valsliðsins, og er vonandi að leiðinn liggi uppávið.

Það þarf líka að telja stuðningsmönnum það til tekna að skila fínni mætingu, þó að menn hefðu verið full slakir í settinu, og undirritaður alls ekkert undanskilinn.

Næst er það Fjölnir, strax ekki á morgun heldur hinn, og þá verður spennandi að sjá hvort hópurinn stígi ekki uppúr þessum leiðindum sem einkenndu leikinn í gær, og maður vill helst gleyma sem fyrst.