|
Höfundur: Tryggvi Jónsson
|
|
Laugardagur, 22. maí 2010 10:55 |
|
Þá er komið að því að ræða þriðja heimaleik þessa tímabils, nánar tiltekið heimaleik gegn Breiðabliki úr Kópavogi sem endaði með sigri gestanna 0-2. Nýja brumið er farið að rjátla af Gunnlaugi eftir þrjá heimaleiki án sigurs og ljóst að fríspilin sem nýjir þjálfarar fá jafnan, klárast hratt með sama áframhaldi.
Valsarar hófu leikinn með ágætu móti. Menn mættu fastir fyrir og greinilega ákveðnir í að setja mark helst snemma. Nokkur góð færi litu dagsins ljós en engin nægjanlega góð til að koma Ingvari Kale úr jafnvægi í Blika markinu. Kaflaskipti urðu þó eftir tæpan 20 mínútna leik en þá kenndi Haukur Páll sér meins og ljóst var á sjúkraþjálfaranum að hann þyrfti að fara af velli. Blóðtaka fyrir Valsliðið enda hafði Haukur verið manna duglegastur við að brjóta niður sóknartilburði Breiðabliks.
Gunnlaugur ákvað að fá Sigubjörn Hreiðarsson til að fylla skarð Hauks. Svo virtist vera sem að Sigurbjörn hefði ekki verið fullklæddur í keppnisgallann þegar kallið kom, í það minnsta skokkaði hann inn í leikmannagönginn áður en hann gerði sig tilbúinn að koma inn á. Sennilega hafa liðið um 3-4 mínútur milli þess að Haukur fór út af þar til Bjössa var klár í skiptinguna. Þennan óvænta liðsmun nýtti Breiðablik sér og læddi inn marki, þvert á gang leiksins. Reynir Leósson gerði atlögu að Alfreði Finnbogasyni sem lék fram hjá Skagamanninum, sendi boltann því næst framhjá Atla Sveini á samherja sinn og eftirleikurinn var auðveldur gegn Kjartani í markinu. Svekkjandi fyrir Valsmenn sem höfðu ráðið lögum og lofum á vellinum fram að þessu. Sigurbjörn kom loks inn á og það verður ekki tekið af honum að hann stóð fyrir sínu það sem eftir lifði leiks. Gunnlaugur verður aftur á móti að eiga við sig hvort hann hefði ekki heldur átt að setja strax inn á leikmann sem var klár í slaginn.
Valsmenn lögðu ekki árar í bát í stöðunni 1-0 og áttu sína möguleika. Blikar voru þó nær að komast yfir og áttu meðal annars skot í slánna skömmu eftir fyrra mark sitt. Valur slapp með skrekkinn og eins marks munur þegar Jóhannes Valgeirsson afburðar góður dómari leiksins flautaði til hlés.
Síðari hálfleikur bauð upp á meira af því sama en sóknarleikur okkar manna komst þó ekki mikið áfram og það var helst að menn treystu á að markvörður Blikanna gerði sig sekan um einhverja skógarferðina. Oft mátti litlu muna og fékk Arnar Sveinn Geirsson upplagðan möguleika eftir fyrirgjöf sem Ingvar réð ekki við, en skóflaði boltanum yfir af stuttu færi. Að öðru leyti komust Valsmenn lítt áleiðis gegn þéttum varnarleik gestanna sem virðast til alls líklegir í sumar. Stuttu eftir færi Arnars Sveins gerði Alfreð Finnbogason út um leikinn með laglegu marki. Ingvar Kale greip eina af endalaust mörgum döprum fyrirgjöfum/hornspyrnum Vals og virtist vera kominn langleiðina út fyrir eigin vítateig þegar hann kom boltanum út á kant. Liðsfélagar hans brunuðu fram og ljóst að Valsvörnin var ekki að fara vinna Íslandsmótið í sprettgöngu á leið sinni til baka. Samspil gestanna gekk fullkomnlega upp, hælspyrnur og konfekt áður en Alfreð rak endahnútinn með hnitmiðuðu skoti sem Kjartan átti enga möguleika að verja. Staðan 0-2 og keppni gott sem lokið á Vodafonevellinum þrátt fyrir að 30 mínútur væru enn eftir.
Kópavogsdrengjum líkaði lífið vel að vera komnir yfir og leyfðu Valsmönnum að liggja talsvert á boltanum. Lítil ógn var að hálfu Valsliðsins sem þurfti nauðsynlega á marki að halda til að geta komist inn í leikinn að nýju. Það gekk hins vegar ekki og síðustu 10 mínúturnar voru spilaðar til þess eins að uppfylla 90 mínútna regluna.
Í síðasta pistli var talað um að heilt yfir liti vörnin nokkuð vel út en því miður virðist sem aðeins hafi verið málað yfir sprungurnar frá því í fyrra. Báðir miðverðir liðsins misstu af boltanum í fyrra marki Blika og í því síðara kom í ljós veikleikinn við að glíma við hraðar sóknir. Varnarlínunni til miska má kannski segja að í fyrra markinu hafi vantað djúpan miðjumann fyrir framan hana. Seinna markið afhjúpaði þekktan vandræðagang en þó má ekki taka það af Blikum að það var sérlega vel að því staðið allt frá markverði til markaskorara og allra hinna sem komu að.
Hveitibrauðsdagar Gunnlaugs Jónssonar í starfi eru brátt taldir eftir þessa rýru byrjun. Líklega hefur hann viljað verja þeim á annan hátt en það er ekki á allt kosið í þessum efnum. Tvö stig af níu mögulegum hljómar að vísu mun verr en það er í raun og veru. Valur hefur jú aðeins tapað einum leik af þremur en fyrir fram vorum við taldir vera með mun lakara lið en FH og Breiðablik. Jafnteflinu gegn ÍBV var erfitt að kyngja aðallega vegna liðsmunarins í 80 mínútur, að öðru leyti áttum við ekkert meira skilið úr þeirri viðureign.
Gunnlaugur tekur við sum part erfiðu búi á Hlíðarenda sem þó hefur sín fríðindi til leikmannakaupa umfram flest önnur lið. Á síðasta ári virkaði meistaraflokkur Vals vera einn leiðinlegasti vinnustaður landsins og ekki vannst nema einn leikur í seinni umferð deildarinnar. Síðast náði liðið í þrjú stig gegn Þrótti á Valbjarnarvelli 14. ágúst og síðasti heimasigur kom gegn ÍBV 22. júní. Þar fyrir utan var Valsliðið rassskellt af hverjum andstæðingnum á fætur öðrum. Talsvert léttara virðist yfir flestum leikmönnum í byrjun þessa tímabils en ekki er laust við að enn gæti eftirkasta meðal áhorfenda frá því á síðasta leikári og oft stutt í pirringinn. Þótt vissulega séu ekki gerðar kröfur um toppbaráttu í ár þurfa sigurleikirnir að koma fljótlega áður en þessi pirringur verður að megnri óánægju.
Næst er það Grindavík suður með sjó en lærisveinar Luka Kostic hafa átt afleita byrjun eins og í fyrra. Þá þeir náðu einmitt í sitt fyrsta stig gegn Val í 4. umferð eftir að hafa tapað fyrstu þremur leikjum sínum líkt og nú. Væntingarnar verða hófstilltar en nánar að þeim leik síðar.
 |
|
Síðast uppfært: Laugardagur, 22. maí 2010 17:45 |
RSS áksrift að athugasemdum
