Það tók Val 16 ár að brjóta ísinn í Frostaskjóli en síðan þá hafa þrjú stig runnið í stríðum straumi vestur yfir Læk á Hlíðarenda. Eftir að Valur hafði unnið vestur frá 2007, 2008 og 2009 (auk bikarsigra 2005 og 2007) var ekki laust við margir héldu að nú væri komið að KR en þeir verða að bíða í ár eftir deildarsigri gegn Val á heimavelli.
Leikurinn fór vel af stað og jafnræði var með liðunum framan af. Eftir tæpan 10 mínútna leik uppskáru Valsmenn aukaspyrnu rétt utan vítateigs. Baldur Aðalsteins stillti sér og tókst að klína boltanum undir varnarvegg KR og í markhornið. Ágætis mark hjá Baldri sem jafnan sýnir sínar bestu hliðar gegn Vesturbæingum.
Heimamenn spýttu heldur betur í lófana eftir markið og tóku að sækja linnulaust og komst Kjartan Henry í gott færi en mistókst hrapalega. Skömmu síðar fékk Danni König möguleika á að tvöfalda forystu Vals en varð fótaskortur á ögurstundu. KR tók að herða tökin á leiknum en jafnframt því að fór dómari leiksins að gerast æ skrautlegri.
Valsmenn fengu á sig ódýrar aukaspyrnur og spjöld fyrir litlar sakir en lítið var hægt að setja út aukaspyrnu sem Björgólfur Takefusa fiskaði rétt utan teigs eftir um 25 mínútur. Bjarni Guðjónsson sendi stuttan bolta á Óskar Örn Hauksson sem skoraði með hnitmiðuðu skoti neðst í hornið. Staðan jöfn og eftir þetta réðu heimamenn lögum og lofum á vellinum fram að hálfleik en Haukur Páll var þó ekki langt frá því að smygla inn einu marki rétt fyrir hálfleik. Valsarar voru flestir dauðfegnir að hafa haldið jöfnu þegar flautað var til hlés.
Sigurbjörn sýndi sínar bestu hliðar
Í síðari hálfleik tóku fallvötnin að snúast á nýjan leik. KR-ingar héldu eflaust að þeir myndu halda áfram að stjórna af öryggi líkt og í fyrri hálfleik en það var allt annað Valslið sem mætti eftir hálfleiksræðu Gunnlaugs Jónssonar. Menn voru fastir fyrir og skipulagðir en um leið gátu nokkrir leikmenn ekki farið sér óðslega enda með spjöld á bakinu. Eins má segja að Magnús dómari hafi slakað aðeins á smámunaseminni sem einkenndi störf hans í fyrri hálfleik.
Talsverð stöðubarátta var á miðju vallarins og KR-ingar virkuðu ívið betri. Sigurbjörn Hreiðarsson var ekki á þeim buxunum að láta það hafa áhrif á sig og á 56. mínútu átti hann gullfallega sendingu inn fyrir KR vörnina sem Arnar Sveinn færði sér í nyt. Arnar tímasetti hlaup sitt fullkomnlega og stakk af Guðmund Reyni bakvörð KR og afgreiddi færi sitt af stakri snilld með hnitmiðuðu skoti yfir norskan markvörð KR.
Valsliðið dróg sig aftar á völlinn við þetta mark og leyfði KR-ingum að liggja talsvert á boltanum en lítið kom út úr spili Vesturbæinga sem hafa raðað hverri stjörnunni á fætur annari í lið sitt fyrir þetta tímabil. Engin þeirra virðist hafa það sem til þarf þegar brjót þarf upp stífa vörn og þunglamalegir miðjumenn þeirra hentuðu Bjössa og félögum á miðju Vals fullkomnlega. Leikurinn fjaraði út án þess að KR-ingar næðu að ógna Val að neinu marki og þrjú stig í Frostaskjóli féllu í skaut Vals enn eitt árið.
Maggi Þóris deildi sviðsljósinu en skyggði ekki á úrslitin
Magnús Þórissons stjórnaði flautleiknum og var hann vægast sagt kaflaskiptur. Í fyrri hálfleik dreifði hann ódýrum spjöldum á Valsmenn og var ekki langt frá því að reka Ian Jeffs af velli fyrir glæfralega tæklingu. Jeffs hafði aftur á móti fengið gult spjald skömmu áður fyrir nánast engar sakir sem væntanlega hefur orðið til þess að Magnús sá að sér en KR-ingar voru vitnalega ekki sáttir.
Eins hlaut Martin Pedersen gult spjald fyrir mótmæli en þetta er annað spjaldið sem Pedersen fær fyrir mótmæli hjá Magnúsi og í bæði skiptin var um að ræða minniháttar pirring að hálfu Danans. Magnús sleppti nokkuð augljósri vítaspyrnu á KR þegar Atla Sveini var ýtt og eins hefði Grétar Sigfinnur mátt fá í það minnsta tiltal eftir að hann hnakkreifst við Arnar Svein á lokamínútunum að tilefnislausu. Sannarlega ekki til fyrirmyndar hjá fyrrum fyrirliða KR liðsins.
Ágætis stemmning var á leiknum og Valsarar í stúkunni fögnuðu að sjálfsögðu innilega að leik loknum. Miðjan eyddi fyrirsjáanlegu púðri í að lýsa yfir hatri sínu á Val en undir lokin fóru að heyrast gól um Guðjón Þórðar. Verði þeim að góðu. Næsti leikur Vals er gegn Selfossi á mánudag. Nánar að því síðar.
Valur rétt kreisti fram sigur í kvöld gegn Aftureldingu úr Mosfellsbæ í leik sem minnti um margt á síðasta tímabil. Mörk frá Hauki Páli og Viktori Unnari nægðu eftir að gestirnir höfðu náð forystu í fyrri hálfleik. Vítaspyrna fimm mínútum fyrir leikslok gerði gæfumuninn fyrir Valsliðið sem var í óendanlegum vandræðum með Mosfellinga. Aftureldingarmenn sem eru einhverjum 20 sætum fyrir neðan okkur í deildarkeppninni mega vera svekktir að hafa ekki lifað út í framlengingu en Valsmenn þurfa heldur betur að girða sig í brók áður en þeir mæta undirsátum Loga Ólafssonar í Frostaskjóli. Hafnfirski brandarakarlinn var á meðal áhorfenda í kvöld og hefur eflaust séð ýmsa veika hlekki á Valsliðinu.
Leikurinn byrjaði alveg þokkalega og Viktor Unnar sem kom inn í byrjunarliðið átti m.a. tvö skot í tréverkið. Ef piltur væri í aðeins betra leikformi hefði lokafrágangurinn eflaust verið aðeins vandaðri. Framan af virtist vera gríðarlegur getumunur á liðunum en Valsmenn voru þó full værukærir þegar fór að nálgast markið. Þessi mikli munur sem sýndi sig framan af virtist gera það að verkum að Hlíðarendapiltar slökuðu full mikið á í sýnum aðgerðum. Þegar um 25 mínútur voru liðnar af leiknum fengu gestirnir sínar fyrstu hornspyrnu en eflaust hafa menn lagt áherslu á æfingasvæðinu að ná einhverju úr föstum leikatriðum. Það gekk heldur betur eftir þegar Kjartan Sturluson missti boltann yfir sig beint fyrir fætur Aftureldingarmanns sem potaði boltanum yfir línuna af stuttu færi.
Valsliðið vaknaði við þennan kinnhest og rétt tæpum þremur mínútum síðar jafnaði Haukur Páll Sigurðsson metin. Glæsilegt mark hjá Hauki sem lagði boltann snyrtilega í hornið með skoti rétt utan vítateigs. Staðan 1-1 og flestir á því að Mosfellingar væru búnir með sýna sólarglætu. Svo reyndist ekki.
Gestirnir stóðu furðu vel í okkar mönnum og það er visst áhyggjuefni þegar leikmenn Vals hafa ekki það sem þarf til að ganga frá leikjum sem þessum fljótt og örugglega. Markaþurrðin var farin að pirra Gunnlaug sem skipti inn á Danni König til að bjarga málunum þegar um 20 mínútur voru eftir. König hleypti nýju lífi í sóknarleikinn en segja má að Valsmenn geti verið fegnir því að ekki voru beittari menn í fremstu víglínu gestanna sem fengu sín færi til að komast yfir að nýju.
Það tókst sem betur fer ekki. Þess í stað náði Danni König að stinga sig inn fyrir vörn Mosfellsbæinga og fiska víti þegar um fimm mínútur voru til leiksloka. Viktor Unnar steig á punktinn og kláraði snyrtilega öðrum Völsurum á Hlíðarenda til mikils léttis.
Stemmningin var eins og búast mátti við í bikarleik milli tveggja ójafnra liða. Gestirnir sungu hástöfum en heimafólk lét fara vel um sig og bjó sig undir þægilegan sigur. Einstaka áhorfendur gerðust nokkuð óþreyjufullir eftir því sem á leið en sigur hafðist þó undir lokin. Mætingin var með slappasta móti og mun minni hjá gestunum en í fyrra þegar annar hver íbúi Álftanes gerði sér ferð á Hlíðarenda til að hvetja sitt lið. Dómari leiksins stóð sig með prýði, leyfði mátulega mikla hörku, hafði spjöldin djúpt í vasa sér og gerði rétt í lokin þegar Valur fékk víti þó svo að Daði Dervic og félagar hafi látið í sér heyra.
Valur stillti upp sterku liði gegn Aftureldingu og ekki nema tveir til þrír leikmenn sem ekki teljast til hefðbundinni byrjunarliðsmanna. Eflaust hefur verið lagt upp með að klára leikinn sem fyrst til að menn gætu tekið það tiltölulega rólega fyrir KR leikinn á mánudag. Sú áætlun gekk þó ekki eftir og menn þurftu að nota full mikla orku við að slá út neðrideildarlið Aftureldingar.
Næst er það KR í Frostaskjóli og þá mæta vonandi allir með rétt hugarfar. Nánar að því síðar.
Langþráður heimasigur varð loks að veruleika á Hlíðarenda þegar Fylkir mætti í heimsókn. Valsarar voru sannarlega búnir að bíða lengi eftir þessum sigri sem var jafnframt stærsti sigur liðsins frá því að Vodafonevöllurinn var vígður. 5-2 voru lokatölurnar sem voru einmitt þær sömu og í leik Vals og Fylkis 1996. Eins gott fyrir gestina að ekki séu falin jarðteign í þeim tölum en það ár féll Fylkir síðast. En hvað sem því líður voru Árbæingar ekki eins og þeir eiga að sér að vera í öftustu víglínu. Valsliðið náði að galopna vörn þeirra nokkuð oft og áttu menn í minnstu vandræðum með að stinga sér á milli varnarmanna og finna lausa menn inn á miðjum vítateig. Varla hefur verið leiðinlegt að vera fluga á vegg í búningsklefa Óla Þórðar eftir leik en sennilega eru fáir sem venjast því jafn illa að tapa og Skagatrukkurinn.
Nokkuð jafnræði var með liðunum fyrstu mínútur leiksins en Valsmenn byrjuðu líkt og síðustu leikjum að setja ákveðna pressu á andstæðinga sína. Eftir rétt tæpar 11. mínútur leit fyrsta mark leiksins dagsins ljós. Martin Pedersen tók aukaspyrnu á miðjum vallarhelming sem Danni Köning fann endann á átti fastan skalla í markið. Reyndar virtist boltinn hafa viðkomu í öðrum leikmann á leiðinni inn en danski markvarðahrellirinn er vel að því kominn að fá það skráð á sig. Segja má að gestirnir hafi tekið sig saman í andlitinu við þetta mark en þeir hófu að sækja af miklum móð eftir markið. Valsmenn voru í mestu vandræðum með kantspil Fylkismanna sem komust full auðveldlega upp að endamörkum í nokkur skipti og aðeins virtist tímaspursmál hvenær vörn Vals myndi bresta.
Marka Köning
Þegar um hálftími var liðinn af leiktímanum slapp einn Fylkismaðurinn inn fyrir, lék á Kjartan Sturlu sem sýndi af hverju hann er betri í beita höndunum heldur en fótunum þegar hann skutlar sér. Vítaspyrna óumflýjanleg en menn göntuðust með að nærvera Kristins Jakobssonar sem fjórða dómara hefði þessi áhrif. Líklega hefur umræða um rauð spjöld á markmenn undanfarið hjálpað Kjartani að hanga inn á en varnarmaður Vals var þó kominn á marklínuna. Albert Brynjar Ingason fyrrum Valsmaður steig á punktinn en Kjartan gerði vel að verja frá pilti. Frákastið fór því miður beint fyrir fætur Árbæingsins sem kláraði færið gegn fjölskyldufélaginu. Valsmenn komnir með mark á sig eins og í öllum hinum leikjum mótsins en líkt og gegn Grindavík á dögunum lögðu menn ekki árar í bát.
Tæpum fimm mínútum eftir jöfnunarmark Fylkis fékk Valur aukaspyrnu á miðjum vallarhelming og líkt og í opnunarmarkinu tók Pedersen hana. Í þetta skipti fann Daninn kollinn á Hauki Páli sem skoraði þar sitt fyrsta mark fyrir Val. Menn sannarlega sáttir enda hafa föstu leikatriðin verið eins og heit kartefla í höndum Valsliðsins það sem af er móts. Segja má að Valsarar hafi verið óheppnir að bæta ekki við þriðja markinu fyrir leikhlé. Í fyrra skiptið þegar Arnar Sveinn komst á auðan sjó en fékk á sig dæmda ósanngjarna rangstöðu. Í síðara skiptið fékk Köning síðan frían skalla inn í vítateig en Fjalar Þorgeirsson varði glæsilega krafmikla kollspyrnuna. 2-1 í hálfleik og flestir sáttir þrátt fyrir að þriðja markið hefði verið vel þegið.
Vörn gestanna var í algjörri klessu
Síðari hálfleikur hófst með látum og margir vallargestir enn að koma sér fyrir þegar Baldur Ingimar kom Val í 3-1. Fylkismenn æfir og mátti heyra ýmis ógreinileg öskur koma frá varamannaskýli þeirra. Þrátt fyrir brekkuna framundan gáfust gestirnir síður en svo upp og héldu boltanum vel innan liðsins og pressuðu duglega.
Það virtist ætla að bera árangur þegar knötturinn virtist vera nánast kominn inn í markið en Atli Sveinn náði á ótrúlegan hátt að bjarga. Boltinn barst út á Glenn Ross sem skóflaði honum fram og þar náði Danni Köning að flikka tuðrunni á Arnar Svein. Arnar náði góðu starti og stakk sér upp kantinn og Köning stefndi með honum upp í vítateig. Varnarmenn Fylkis virtust ekki hafa hugmynd um hver ætti hvaða hlutverk og Arnar Sveinn átti fyrirgjöf beint úr Beckham handbókinni á kollinn á Köning sem veitti Fylki algjört rothögg.
Leikmenn Fylkis hafa eflaust haft lítinn áhuga á að verða helstu skotspónar Óla Þórðar að undanskildum Andresi Má Jóhannessyni sem lét reka sig af velli fyrir háðsglósur til línuvarðar. Frekar ódýr brottvísun en gulu spjöldin í leiknum voru einnig fyrir litlar sakir á meðan aðrar hættulegar tæklingar voru látnar lítt átaldar. Það er vonandi að lærisveinar trukkabílstjórans fari nú ekki að stórslasa menn í sumar með ákafa sínum. Ian Jeffs sem kom inn á fyrir markaskorara síðasta leiks, Jón Vilhelm Ákason, rak síðan smiðshöggið á sigurinn þegar hann skallaði fyrirgjöf frá téðum Arnari. Pape Mamadou Faye klóraði í bakkann fræga en að öðru leyti var Fylkisliðinu kaffært.
Stuðningsmenn Fylkis voru varla upplitsdjarfir að leik loknum
Ef menn geta svekkt sig á einhverju eftir jafn öruggan sigur á hátt skrifuðu liði Fylkis þá er það helst að mörkin hefðu auðveldlega getað orðið fleiri, sérstaklega eftir að gestirnir urðu manni færri. Vörn Fylkismanna var meira og minna út á þekju. Kannski er helst hægt að skrifa það á markagræðgi einstakra leikmanna á lokamínútunum þegar þeir tóku heldur skot en að senda boltann í upplögðum færum. Danni Köning var sjóðandi heitur og hefði auðveldlega getað skorað fleiri en Fjalar gerði einnig vel að verja gegn honum. Sóknarmenn þrífast á sjálfstrausti og samherjarnir hefðu mátt hjálpa Köning meira við að ná þrennunni en það er þó ekkert til að erfa við neinn enda var sigurinn löngu orðinn öruggur.
Þokkaleg stemmning var Vals megin í stúkunni í gær en eitthvað fór lítið fyrir stuðningsmönnum Fylkis sem hafa yfirleitt verið öflugir. Samkvæmt áhorfendatölum í Mogganum voru um 1100 manns mættir en eitthvað var þó af lausum sætum í hinni 1200 manna stúku. Einar Örn Daníelsson dæmdi leikinn og þarf ekki að svara til saka fyrir nein afglöp af sinn hálfu og flestir voru eflaust fegnir að Kristinn Jakobsson var í hlutverki eftirlitsmanns, sem hann sinnti með sóma vel að merkja.
Næsti leikur liðsins er í bikarkeppninni gegn Aftureldingu úr Mosfellsbæ á fimmtudagin klukkan 19.15 á Vodafonevellinum. Mikið uppbyggingarstarf bíður forkólfa Aftureldingar en félagið er sem stendur í 10. sæti í 2. deild. Nánar að þeim leik síðar.
