Að taka Börkinn

Valsarar.is eru sérlegir aðdáendur fjölmiðla fíaskóa af öllum stærðum og gerðum. Okkar kappsami formaður knattspyrnudeildar, Börkur Edvardsson hefur runnið um ófá bananaskinnin á vígvelli fjölmiðlanna í gegnum tíðina og gæti jafnvel átt heima í orðabók til frekari útskýringar eða sem víti til varnaðar.

Skemmst er að minnast upphlaupsins frá því í vor þegar Valur Fannar var píndur til afsökunarbeiðni á (ó)viðeigandi orðum sínum eða þegar blaðamenn rifjuðu upp ummæli formannsins frá því að skrifað var undir fjögurra ára samning við Willum Þór og hann svo látinn taka poka sinn einu sumri síðar. Fleiri óborganleg mál sem gaman er að skoða eru viðræður Vals við Prince Rajcomar (sem aldrei fóru fram, eða voru óformlegar...),  meint símtal við Atla Jóhannsson þáverandi leikmann ÍBV (hvaða Atla? (hóst)) og Stóra Bó málið frá 2005 verður seint full toppað.

Eða hvað? Tveir stórbeinóttir framherjar (sem báðir hafa komið við sögu hjá Val vel að merkja) hafa núna tekið Börkinn og runnið hvor um annan þveran og það á sama bananahýðinu. Gunnlaugur Jónsson nýbakaður þjálfari Vals prísar sig eflaust sælan að hafa ekki fallið um þá báða og fær því hlutverk statistans í þessari leiksýningu fáránleikans.

Að Eiður Smári Guðjohnsen skuli elta ólar við eitthvað sem Höddi Magg lætur út úr sér er óskiljanlegt en Skinkan gerir þó Evrópumeistaranum þann greiða að bíta höfuðið af skömminni. Eftir að Eiður kallaði Hörð feitabollu sem aldrei hefur spilað alvöru fótbolta var samúðin klárlega með Hödda kallinum. Alveg þangað til að Hafnfirska tæknitröllið fór í hlutverk fórnarlambsins:

“Ég er búinn að vera íþróttafréttamaður í tíu ár og þar áður var ég knattspyrnumaður og reyndar landsliðsmaður í fótbolta. Ég var bara að gefa mitt álit og það var ekkert annað sem bjó þar að baki.”

Landsliðsmaðurinn Hörður spilað heila níu A-landsleiki þar af sex vináttuleiki og skoraði  magnað mark gegn Ungverjum. Restin af landsliðsferli Harðar (ef feril má kalla) fór ekki í sögubækurnar og þrátt fyrir fjölda markakóngstitla hér heima þá þurfti enginn landsliðsþjálfari nokkurn tímann að réttlæta fjarveru hans úr liðinu. Þetta landliðstal Harðar telst honum því tæplega til tekna.

“Ég get sagt að þar sem hann segir að ég sé bara áhugamaður um fótbolta og sitji og horfi á leiki og annað. Ég er náttúrulega íþróttafréttamaður. Ég sit ekki bara og horfi á leikina, ég er að lýsa þeim og fjalla um í fréttum og leikgreina.”

Já hver kann ekki að meta þennan viskubrunn knattspyrnunnar sem Doktor Hörður er, hans stórkostlega innsæi og tilfinningaþrungin öskur þegar við á.

“Svo geta menn verið sammála eða ósammála því sem ég segi, allt gott og blessað ef menn eru málefnalegir. Ég get líkt þessu við það að margir frábærir þjálfarar í fótboltaheiminum gátu ekkert í fótbolta. Eiga þeir þá að vera að þjálfa liðið? Eru þeir ekki bara einhverjir áhugamenn? Þetta fellur svolítið um sjálft sig."

Hvert Hörður er að fara með þessu er ekki alveg ljóst, hins vegar fellur Afstæðiskenning Einsteins nánast svolítið um sjálfa sig í þessari rökleiðslu.

Eða hvað? Yfirleitt er einfaldlega best að segja sem minnst fremur en að bjóða upp á tækifæri til afbakanna og útúrsnúninga. Sakleysisleg ummæli manna í fjölmiðlum er oft auðvelt að blása út og gera sér mat úr því sem ekkert er. Börkur getur eflaust sagt mönnum það.

Skemmst er að minnast upphlaupsins frá því í vor og þegar Valur Fannar var síðan píndur til afsökunarbeiðni á (ó)viðeigandi orðum sínum eða þegar blaðamenn rifjuðu upp ummæli formannsins frá því að skrifað var undir fjögurra ára samning við Willum Þór og hann svo látinn taka poka sinn einu sumri síðar. Fleiri óborganleg mál sem gaman er að skoða eru viðræður Vals við Prince Rajcomar (sem aldrei fóru fram, eða voru óformlegar...),  meint símtal við Atla Jóhannsson þáverandi leikmann ÍBV (hvaða Atla? (hóst)) og Stóra Bó málið frá 2005 verður seint full toppað.

Eða hvað? Tveir stórbeinóttir framherjar (sem báðir hafa komið við sögu hjá Val vel að merkja) hafa núna tekið Börkinn og runnið hvor um annan þveran og það á sama bananahýðinu. Gunnlaugur Jónsson nýbakaður þjálfari Vals prísar sig eflaust sælan að hafa ekki fallið um þá báða og fær því hlutverk statistans í þessari leiksýningu fáránleikans.

Að Eiður Smári Guðjohnsen skuli elta ólar við eitthvað sem Höddi Magg lætur út úr sér er óskiljanlegt en Skinkan gerir þó Evrópumeistaranum þann greiða að bíta höfuðið af skömminni. Eftir að Eiður kallaði Hörð feitabollu sem aldrei hefur spilað alvöru fótbolta var samúðin klárlega með Hödda kallinum. Alveg þangað til að Hafnfirska tæknitröllið fór í hlutverk fórnarlambsins:

Landsliðsmaðurinn Hörður spilað heila níu A-landsleiki þar af sex vináttuleiki og skoraði magnað mark gegn Ungverjum. Restin af landsliðsferli Harðar (ef feril má kalla) fór ekki í sögubækurnar og þrátt fyrir fjölda markakóngstitla hér heima þá þurfti enginn landsliðsþjálfari nokkurn tímann að réttlæta fjarveru hans úr liðinu. Þetta landsliðstal Harðar telst honum því tæplega til tekna.

Já hver kann ekki að meta þennan viskubrunn knattspyrnunnar sem Hörður er, hans stórkostlega innsæi eða tilfinningaþrungin öskur þegar við á.

Hvert Hörður er að fara með þessu er ekki alveg ljóst. Afstæðiskenning Einsteins fellur nánast svolítið um sjálfa sig í þessari rökleiðslu.

Eða hvað? Yfirleitt er einfaldlega best að segja sem minnst fremur en að bjóða upp á tækifæri til afbakanna og útúrsnúninga. Eftir því sem menn tjá sig meira um óþægileg mál þeim mun dýpra ofan í holuna ná þeir að grafa sig. Sakleysisleg ummæli við fjölmiðla er oft auðvelt að blása út og gera mat úr því sem ekkert er. Börkur getur eflaust sagt mönnum það.