Heppnir!

Það er ekki laust við að maður prísi sig sælan eftir leik Vals og Þróttar, okkar menn náðu að skora 1 mark og þar við sat í eiginlega fáránlega jöfnum leik.

Þegar ég segi fáránlega jöfnum leik, þá á ég við að fyrirfram hefði maður ekki búist við því að Valsmenn ættu að eiga í neinum vandræðum með Þróttara, og þegar ég segi fyrifram, þá meina ég auðvitað fyrir svona 2-3 mánuðum síðan.

Eftir kvöldið er maður eiginlega bara ótrúlega sáttur, að loksins skuli Valur ná að vinna leik, þó það sé gegn því liði sem augljóslega er það slakasta í Pefsídeildinni í ár ( sagt án þess að vilja styggja neinn ), og vonar maður að leikmenn Vals nái að taka sigurinn með sér sem vind í seglin, þó að augljóslega hefði verið skemmtilegra ef sigurinn hefði verið stærri og leikmenn valsliðsins komist almennilega á bragðið með það að skora mörk sem hefur verið akkilesarhæll liðsins í sumar.

Markið eina kom, og þrátt fyrir mýmörg tækifæri, duttu ekki fleiri mörk inn í þessum leik og veltir maður því fyrir sér að kannski séu valsmenn hreinlega orðnir afvanir markaskorun. En, svo getur þetta auðvitað líka bara verið gamla góða óheppnin.

Það var þó augljóst á byrjunarliðsskipan að Atli setti leikinn upp með það að mörk skyldu skoruð, og Pétur Markan sýndi það enn og aftur að hann á barasta að vera í byrjunarliðinu og ekkert múður, því að þó framherjar Vals séu hoknir af reynslu eru þeir ekki þeir sneggstu í bransanum og þurfa nauðsynlega á stuðningi að halda af köntunum sem Pétur augljóslega veitir, ásamt auðvitað nýfundna syninum Matta, sem var fjarri góðu gamni í kvöld.

Leikskilningur og sendingageta Marels nýtast einnig miklu mun betur þegar hann hefur spræka menn sér við hlið til þess að sendast upp kantana, enda var það úr einni af hans sendingum sem markið kom. Undirritaður er mikill aðdáandi Marels, og vonar svo sannarlega að það sem sást til hans í kvöld sé það sem koma skal, og það er engum blöðum um það að fletta að mínu mati a.m.k. að Marel á heima ofarlega á miðjunni að stjórna sóknarleik.

Valsmaður leiksins að mati Valsara.is var að öðrum ólöstuðum Kjartan Sturluson, sem átti sinn besta leik í sumar, og þarf jafnvel að fara enn lengra aftur en það til þess að finna leik þar sem hann hefur verið jafn öruggur. Enfremur virðist sem Kjartan sé búinn að vera að æfa útspörk, því að sendingar frá honum í kvöld (og reyndar í öðrum leikjum sumarsins), eru óþekkjanlegar frá þeim oft heldur pínlegu boltum sem hefur verið í því að senda síðustu tímabil.

Valsarar.is vona svo sannarlega að Kjartan sé kominn í sitt gamla form, enda héldu þeir mikið uppá "kraftaverkamanninn", en hann virtist eiga ansi erfitt uppdráttar eftir að hafa verið kallaður inní landsliðshóp Íslands í fyrrasumar, og merkilegt nokk virtist sjálfstrausti hans hafa farið aftur eftir þá reynslu. Með svipaðri frammistöðu og í kvöld ásamt þessum stórbættu sendingum gæti Kjartan aftur verið að rúlla inná stall bestu markvarða Íslands.

Það er ekkert annað en jákvætt.

Að öðru leiti er maður barasta sáttur, pressan af fallbáráttu sem hefði blasað við liðinu hefði þessi leikur tapast er létta af liðinu, og valsliðið getur einbeitt sér að því að bæta leik sinn og hafa gaman það það sem eftir lifir móts, og vonandi náð að skemmta okkur fýlupúkunum sem höfum verið að drattast á valsleiki í núna á þriðja áratug (þó ungir og spengilegir séum).

Takk fyrir okkkur, áfram Valur!

Það er ekki laust við að maður prísi sig sælan eftir leik Vals og Þróttar, okkar menn náðu að skora 1 mark og þar við sat í eiginlega fáránlega jöfnum leik.

Þegar ég segi fáránlega jöfnum leik, þá á ég við að fyrirfram hefði maður ekki búist við því að Valsmenn ættu að eiga í neinum vandræðum með Þróttara, og þegar ég segi fyrifram, þá meina ég auðvitað fyrir svona 2-3 mánuðum síðan.

Eftir kvöldið er maður eiginlega bara ótrúlega sáttur, að loksins skuli Valur ná að vinna leik, þó það sé gegn því liði sem augljóslega er það slakasta í Pefsídeildinni í ár ( sagt án þess að vilja styggja neinn ), og vonar maður að leikmenn Vals nái að taka sigurinn með sér sem vind í seglin, þó að augljóslega hefði verið skemmtilegra ef sigurinn hefði verið stærri og leikmenn valsliðsins komist almennilega á bragðið með það að skora mörk sem hefur verið akkilesarhæll liðsins í sumar.

Markið eina kom, og þrátt fyrir mýmörg tækifæri, duttu ekki fleiri mörk inn í þessum leik og veltir maður því fyrir sér að kannski séu valsmenn hreinlega orðnir afvanir markaskorun. En, svo getur þetta auðvitað líka bara verið gamla góða óheppnin.

Það var þó augljóst á byrjunarliðsskipan að Atli setti leikinn upp með það að mörk skyldu skoruð, og Pétur Markan sýndi það enn og aftur að hann á barasta að vera í byrjunarliðinu og ekkert múður, því að þó framherjar Vals séu hoknir af reynslu eru þeir ekki þeir sneggstu í bransanum og þurfa nauðsynlega á stuðningi að halda af köntunum sem Pétur augljóslega veitir, ásamt auðvitað nýfundna syninum Matta, sem var fjarri góðu gamni í kvöld.

Leikskilningur og sendingageta Marels nýtast einnig miklu mun betur þegar hann hefur spræka menn sér við hlið til þess að sendast upp kantana, enda var það úr einni af hans sendingum sem markið kom. Undirritaður er mikill aðdáandi Marels, og vonar svo sannarlega að það sem sást til hans í kvöld sé það sem koma skal, og það er engum blöðum um það að fletta að mínu mati a.m.k. að Marel á heima ofarlega á miðjunni að stjórna sóknarleik Valsliðsins.

Valsmaður leiksins að mati Valsara.is var að öðrum ólöstuðum Kjartan Sturluson, sem átti sinn besta leik í sumar, og þarf jafnvel að fara enn lengra aftur en það til þess að finna leik þar sem

hann hefur verið jafn öruggur. Enfremur virðist sem Kjartan sé búinn að vera að æfa útspörk, því að sendingar frá honum í kvöld (og reyndar í öðrum leikjum sumarsins), eru óþekkjanlegar frá þeim oft heldur pínlegu boltum sem hefur verið í því að senda síðustu tímabil.

Valsarar.is vona svo sannarlega að Kjartan sé kominn í sitt gamla form, enda héldu þeir mikið uppá "kraftaverkamanninn", en hann virtist eiga ansi erfitt uppdráttar eftir að hafa verið kallaður inní landsliðshóp Íslands í fyrrasumar, og merkilegt nokk virtist sjálfstrausti hans hafa farið aftur eftir þá reynslu. Með svipaðri frammistöðu og í kvöld ásamt þessum stórbættu sendingum gæti Kjartan aftur verið að rúlla inná stall bestu markvarða Íslands.

Það er ekkert annað en jákvætt.

Að öðru leiti er maður barasta sáttur, pressan af fallbáráttu sem hefði blasað við liðinu hefði þessi leikur tapast er létta af liðinu, og valsliðið getur einbeitt sér að því að bæta leik sinn og hafa gaman það það sem eftir lifir móts, og vonandi náð að skemmta okkur fýlupúkunum sem höfum verið að drattast á valsleiki í núna á þriðja áratug (þó ungir og spengilegir séum).

Takk fyrir okkkur, áfram Valur!

Annars er orðið laust...