|
Höfundur: Tryggvi Jónsson
|
|
Laugardagur, 22. maí 2010 10:55 |
|
Þá er komið að því að ræða þriðja heimaleik þessa tímabils, nánar tiltekið heimaleik gegn Breiðabliki úr Kópavogi sem endaði með sigri gestanna 0-2. Nýja brumið er farið að rjátla af Gunnlaugi eftir þrjá heimaleiki án sigurs og ljóst að fríspilin sem nýjir þjálfarar fá jafnan, klárast hratt með sama áframhaldi.
Valsarar hófu leikinn með ágætu móti. Menn mættu fastir fyrir og greinilega ákveðnir í að setja mark helst snemma. Nokkur góð færi litu dagsins ljós en engin nægjanlega góð til að koma Ingvari Kale úr jafnvægi í Blika markinu. Kaflaskipti urðu þó eftir tæpan 20 mínútna leik en þá kenndi Haukur Páll sér meins og ljóst var á sjúkraþjálfaranum að hann þyrfti að fara af velli. Blóðtaka fyrir Valsliðið enda hafði Haukur verið manna duglegastur við að brjóta niður sóknartilburði Breiðabliks.
Gunnlaugur ákvað að fá Sigubjörn Hreiðarsson til að fylla skarð Hauks. Svo virtist vera sem að Sigurbjörn hefði ekki verið fullklæddur í keppnisgallann þegar kallið kom, í það minnsta skokkaði hann inn í leikmannagönginn áður en hann gerði sig tilbúinn að koma inn á. Sennilega hafa liðið um 3-4 mínútur milli þess að Haukur fór út af þar til Bjössa var klár í skiptinguna. Þennan óvænta liðsmun nýtti Breiðablik sér og læddi inn marki, þvert á gang leiksins. Reynir Leósson gerði atlögu að Alfreði Finnbogasyni sem lék fram hjá Skagamanninum, sendi boltann því næst framhjá Atla Sveini á samherja sinn og eftirleikurinn var auðveldur gegn Kjartani í markinu. Svekkjandi fyrir Valsmenn sem höfðu ráðið lögum og lofum á vellinum fram að þessu. Sigurbjörn kom loks inn á og það verður ekki tekið af honum að hann stóð fyrir sínu það sem eftir lifði leiks. Gunnlaugur verður aftur á móti að eiga við sig hvort hann hefði ekki heldur átt að setja strax inn á leikmann sem var klár í slaginn.
Valsmenn lögðu ekki árar í bát í stöðunni 1-0 og áttu sína möguleika. Blikar voru þó nær að komast yfir og áttu meðal annars skot í slánna skömmu eftir fyrra mark sitt. Valur slapp með skrekkinn og eins marks munur þegar Jóhannes Valgeirsson afburðar góður dómari leiksins flautaði til hlés.
Síðari hálfleikur bauð upp á meira af því sama en sóknarleikur okkar manna komst þó ekki mikið áfram og það var helst að menn treystu á að markvörður Blikanna gerði sig sekan um einhverja skógarferðina. Oft mátti litlu muna og fékk Arnar Sveinn Geirsson upplagðan möguleika eftir fyrirgjöf sem Ingvar réð ekki við, en skóflaði boltanum yfir af stuttu færi. Að öðru leyti komust Valsmenn lítt áleiðis gegn þéttum varnarleik gestanna sem virðast til alls líklegir í sumar. Stuttu eftir færi Arnars Sveins gerði Alfreð Finnbogason út um leikinn með laglegu marki. Ingvar Kale greip eina af endalaust mörgum döprum fyrirgjöfum/hornspyrnum Vals og virtist vera kominn langleiðina út fyrir eigin vítateig þegar hann kom boltanum út á kant. Liðsfélagar hans brunuðu fram og ljóst að Valsvörnin var ekki að fara vinna Íslandsmótið í sprettgöngu á leið sinni til baka. Samspil gestanna gekk fullkomnlega upp, hælspyrnur og konfekt áður en Alfreð rak endahnútinn með hnitmiðuðu skoti sem Kjartan átti enga möguleika að verja. Staðan 0-2 og keppni gott sem lokið á Vodafonevellinum þrátt fyrir að 30 mínútur væru enn eftir.
Kópavogsdrengjum líkaði lífið vel að vera komnir yfir og leyfðu Valsmönnum að liggja talsvert á boltanum. Lítil ógn var að hálfu Valsliðsins sem þurfti nauðsynlega á marki að halda til að geta komist inn í leikinn að nýju. Það gekk hins vegar ekki og síðustu 10 mínúturnar voru spilaðar til þess eins að uppfylla 90 mínútna regluna.
Í síðasta pistli var talað um að heilt yfir liti vörnin nokkuð vel út en því miður virðist sem aðeins hafi verið málað yfir sprungurnar frá því í fyrra. Báðir miðverðir liðsins misstu af boltanum í fyrra marki Blika og í því síðara kom í ljós veikleikinn við að glíma við hraðar sóknir. Varnarlínunni til miska má kannski segja að í fyrra markinu hafi vantað djúpan miðjumann fyrir framan hana. Seinna markið afhjúpaði þekktan vandræðagang en þó má ekki taka það af Blikum að það var sérlega vel að því staðið allt frá markverði til markaskorara og allra hinna sem komu að.
Hveitibrauðsdagar Gunnlaugs Jónssonar í starfi eru brátt taldir eftir þessa rýru byrjun. Líklega hefur hann viljað verja þeim á annan hátt en það er ekki á allt kosið í þessum efnum. Tvö stig af níu mögulegum hljómar að vísu mun verr en það er í raun og veru. Valur hefur jú aðeins tapað einum leik af þremur en fyrir fram vorum við taldir vera með mun lakara lið en FH og Breiðablik. Jafnteflinu gegn ÍBV var erfitt að kyngja aðallega vegna liðsmunarins í 80 mínútur, að öðru leyti áttum við ekkert meira skilið úr þeirri viðureign.
Gunnlaugur tekur við sum part erfiðu búi á Hlíðarenda sem þó hefur sín fríðindi til leikmannakaupa umfram flest önnur lið. Á síðasta ári virkaði meistaraflokkur Vals vera einn leiðinlegasti vinnustaður landsins og ekki vannst nema einn leikur í seinni umferð deildarinnar. Síðast náði liðið í þrjú stig gegn Þrótti á Valbjarnarvelli 14. ágúst og síðasti heimasigur kom gegn ÍBV 22. júní. Þar fyrir utan var Valsliðið rassskellt af hverjum andstæðingnum á fætur öðrum. Talsvert léttara virðist yfir flestum leikmönnum í byrjun þessa tímabils en ekki er laust við að enn gæti eftirkasta meðal áhorfenda frá því á síðasta leikári og oft stutt í pirringinn. Þótt vissulega séu ekki gerðar kröfur um toppbaráttu í ár þurfa sigurleikirnir að koma fljótlega áður en þessi pirringur verður að megnri óánægju.
Næst er það Grindavík suður með sjó en lærisveinar Luka Kostic hafa átt afleita byrjun eins og í fyrra. Þá þeir náðu einmitt í sitt fyrsta stig gegn Val í 4. umferð eftir að hafa tapað fyrstu þremur leikjum sínum líkt og nú. Væntingarnar verða hófstilltar en nánar að þeim leik síðar.
|
|
|
Höfundur: Tryggvi Jónsson
|
|
Föstudagur, 21. maí 2010 01:42 |
|
Liði Vals mistókst í kvöld að vinna deildarleik á heimavelli í 11. skipti í röð. Síðasti heimasigur í deild vannst 22. júní gegn ÍBV á síðasta leiktímabili. Að vísu unnum við Álftanes í 16-liða úrslitum bikarkeppninnar en annars hefur þetta verið þunnur þrettándi á Vodafonevellinum. Nánar um Blika leikinn í kringum föstudags eftirmiðdag en þangað til er orðið laust.
|
|
Höfundur: Tryggvi Jónsson
|
|
Miðvikudagur, 19. maí 2010 14:30 |
|
Ekki fer þessi leikur við ÍBV í sögubækurnar fyrir aðrar sakir en þær að eldgosið í Eyjafjallajökli var þess valdandi að hann fór fram á Hlíðarenda en ekki Hásteinsvelli. Fyrri hálfleikur var samt með þokkalegasta sniði. Rautt spjald, vítaspyrna í súgnn, tvö mörk og Eyjamenn náðu að jafna manni færri. Það var engu líkara en að Valsmönnum væri ekki ætlað að sigra
Eftir að einn eyjapeyjinn hafði gert sig sekan um að verja boltann með hendi á marklínu var ekki um annað að ræða fyrir Magnús Þórisson en að dæma víti og gefa rautt spjald. Heimir Hallgrímsson þjálfari ÍBV kvartaði yfir þessu en hann veður reyk með þessum ummælum. Ef menn eiga að fá að græða á brotum þá er alveg eins hægt notast við reglubók Alþjóða handknattleikssambandsins. Haukur Páll steig á punktinn og svo virtist sem Danni Köning væri ekki alveg sáttur en Daninn hafði "fiskað" vítið. Albert Sævarsson sá við miðjubuffinu og varði boltann af öryggi. Valsmenn lögðust þó ekki í kör og pressuðu stíft á Eyjamenn sem voru enn að stokka upp lið sitt eftir brottreksturinn. Segja má að Haukur hafi bætt upp fyrir vítaspyrnuna skömmu síðar þegar hann komst á auðan sjó inn í vítateignum og renndi honum á Atla Svein sem skoraði af stuttu færi. 1-0 og stúkugestir farnir að gera ráð fyrir að Valur myndi reykspóla yfir Eyjamenn.
Vestmanneyjingar með Tryggva Guðmundsson góðvin Valsara í fararbroddi voru þó ekki á því að láta skilja sig eftir í rykmökki. Valsvörnin gerði sig seka um hroðaleg mistök þegar sending frá Martin Pedersen fór á milli Reynis og Kjartans og beint í fætur Úkraínumanns í liði Eyjamanna. Sá þakkaði pent fyrir sig og var í litlum vandræðum með að skora. Vandræðalegt mark að hálfu Vals og eftir þetta var sem ákveðinn neista vantaði til að kveikja í liðinu á nýjan leik. Líklega hafa flestir gert ráð fyrir að vörn gestanna myndi gefa sig á endanum en Eyjamenn héldu út og fóru með stig af hólmi þrátt fyrir að vera með laskað lið. Vel gert hjá þeim og ljóst að það er nokkrir leikmenn þar innanborðs sem geta gert öðrum liðum lífið leitt í sumar.
Það sem sat í mönnum að leik loknum var helst það að hafa ekki nýtt liðsmuninn gegn liði sem er ekki hærra skrifað en ÍBV. Á móti kemur að Valur var alls ekki með neina yfirburði á vellinum þrátt fyrir liðsmuninn, sem var nóg til að æra óstöðuga stuðningsmenn liðsins. Sama má eflaust segja um leikmenn og þjálfara en flest viðtöl eftir leikinn voru á sama veg. Hvað varðar öftustu línu Valslliðsins virðist hún líta vel út að mestu og heilt yfir eru menn vel skipulagðir. Mörkin sem við höfum fengið á okkur eru öll þess eðlis að auðvelt á að vera koma í veg fyrir þau og vonandi skrifast þau á einhvern vorbrag Þegar kemur að því að halda uppi stífum sóknarleik þarf liðið að vera þolinmóðara og eins vantaði upp á meiri ógn frá hornspyrnum liðsins. Valur fékk um 15 slíkar á meðan Eyjamenn fengu eina og þær má útfæra mun markvissar en sást á mánudaginn.
Reynir Leósson þurfti að yfirgefa leikvöllin en hann virtis kenna sér meins í nára. Inn á kom Glen Ross og Pedersen var færður í miðvörðinn. Það reyndi svo sem lítið á þessar hrókeringar enda lágu Vestmanneyjingar meira og minna í vörn fyrir utan einstaka skyndisóknir en ekki er ljóst hvort Reynir snúi aftur í tíma fyrir Blika leikinn.
Þrátt fyrir að ekki hafi tekist að ryðja niður tjaldborg Eyjamanna í vítateig sínum var ýmislegt jákvætt sem má taka frá þessum leik. Miðjuspilið er allt annað frá því á síðasta tímabili og samstarfið hjá Hauki Pál, Ian Jeffs og Rúnari lofar góðu. Baldur Aðalsteins hefur spilað framarlega á vinstrikanti en það er ákveðinn söknuður af fyrirgjöfunum hans frá hægri enda fáir sem krossa betur en Húsvíkingurinn knái. Af bekknum komu síðan Skagamennirnir Jón Vilhelm og Hafþór Ægir en hvorugur náði að valda neinum usla hjá vörn gestanna sem voru þéttir og skipulagðir. Miðað fyrstu tvo leikina má segja að Valsliðið virðist vera ágætt í að brjóta niður sóknarleik andstæðinganna en gengur verr að liggja á boltanum í lengri tíma.
Blikarnir úr Smáranum mæta á Hlíðarenda á fimmtudagskvöld. Byrjunin hjá þeim hefur ekki verið samkvæmt þessum dæmigerðu sex stiga væntingum sem öll lið gera til fyrstu tveggja umferðanna. Eftir bikarsigur í fyrra eru margir á því að tími Breiðabliks sé að renna upp en líklega vantar þó nokkur púsl upp á verðuga meistarakandídata.
Ágætis mæting var á Hlíðarenda á mánudaginn miðað við skamman fyrirvara eða um 1000 manns en fáir fylgdu gestaliðinu af augljósum ástæðum. Vonandi fjölmenna áhorfendur beggja liða á fimmtudaginn en ætla má að töpuð stig geti þýtt ávísun á miðjumoð. Nánar að því síðar.
|
|
Höfundur: Valsarar.is
|
|
Mánudagur, 17. maí 2010 22:13 |
|
Jafntefli 1-1 gegn ÍBV í leik þar sem okkar menn voru manni fleiri bróðurpart leiksins var vægast sagt ergileg niðurstaða. Umfjöllun um leikinn dettur inn á morgun en þangað til er orðið laust fyrir aðra besserwissera.
|
|
Höfundur: Tryggvi Jónsson
|
|
Miðvikudagur, 12. maí 2010 18:25 |
|
Valsarar.is eru komnir í sumar fluggírinn
Ókei, Íslandsmótið er hafið og valsarar.is eru að vakna af værum blundi. Fyrirfram hefði 2-2 jafntefli við Íslandsmeistara FH þótt ágætis úrslit í fyrstu umferð en miðað við spilamennsku liðanna er ekki laust við að Valsarar geti leyft sér að vera pínu súrir með niðurstöðuna.
Stjórn Vals ásamt þjálfara liðsins er búin að stokka rækilega upp og segja má að okkar menn séu eitt risastórt spurningamerki eftir vetrar tiltektina. Ekkert bólaði á gömlum jálkum eins og Helga Sig, Arnari Gunnlaugs og Mareli Baldvins (og Bjarna Ólafi) eða hvað þeir hétu allir en í staðinn eru komnir nokkrir sprækir kappar en þó í bland við burðarása eins og Kjartan, Atla Svein, Reyni Leós, Baldur Ingimar að ógleymdum Sigurbirni Hreiðars.
Það mátti sjá strax á upphafsmínútunum að Valsliðið sem mætir til leiks í ár er allt annað en það sem lauk Íslandsmótinu í fyrra með skömmustulegri frammistöðu gegn KR. Enginn í liðinu virðist líta of stórt á sig og allir eru tilbúnir að leggja sig fram fyrir hvorn annan. Eitthvað sem var ansi sjaldgæf sjón síðustu tvö tímabil en nóg um samanburðin við þau rándýru flopp lið. Mótið 2010 er hafið og allt sem gerðist í fortíðinni er komið ofan í kassa með hinu dótinu enda er það venjan að horfa fram á við á Hlíðarenda fremur en að dvelja of lengi í fyrri tíð.
Meira en stór fiskur í lítilli tjörn?
Okkar menn fengu stórveldi 21. aldarinnar í heimsókn og fyrirfram var vart hægt að hugsa sér erfiðari andstæðing í 1. umferð. FH-liðið mætti hins vegar laskað til leiks og fjórir til fimm byrjunarliðsmenn frá því á síðasta ári voru meiddir og brotthvarf Davíðs Þórs og Tryggva Guðmunds á eflaust eftir að taka sinn toll af meisturunum. Ef FH hefur einhvern tímann legið vel við höggi þá var það nú.
Eitt af einkennum Hafnarfjarðarrisans er að menn eru orðnir ansi rútíneraðir í sinni leikaðferð og flest allir leikmenn liðsins eru öruggir á boltann. Það þekkja allir sitt hlutverk í liðinu og það sem FH gerir öðrum íslenskum liðum betur er að halda tuðrunni innan liðsins á meðan flestum leikmönnum annara félaga er mjög tamt að negla fram undir eins. Ekkert íslenskt lið getur leikið þessa aðferð FH-inga eftir með góðu móti og því svo sem ekkert vit í að reyna að spila samskonar leik og þeir. Valsmenn gáfu FH-ingum því lítinn tíma til athafna og voru fljótir að keyra á þá í sókninni enda hraðinn orðinn mun meiri fram á við með tilkomu Arnars Sveins og Danni Köning.
Eftir rúman hálftíma leik var ísinn brotinn með marki frá danska framherjanum sem nýtti færi sitt vel gegn Gunnleifi landsliðsmarkverði. Við þetta mark má segja að FH-ingar hafi vaknað til vorsins og settu þeir allt í gang. Kjartan gerði vel að verja rétt eftir markið en aðeins fáum andartökum síðar var boltinn kominn í net Valsmanna þegar rangstöðugildran brást eftir vippusendingu. Glæsilegt mark svo sem en engu að síður hefði vel mátt koma í veg fyrir þetta. FH-ingar voru ekki langt frá því að komast yfir fyrir leiklhlé en Valsmenn héldu út og voru eflaust flautunni fegnir.
Fimleikafélagið hefur staðið öðrum framar í fótbolta síðustu árin
Í síðari hálfleik virtust Valsmenn vera með undirtökin án þess þó að yfirspila FH að neinu ráði. Miðjumenn Vals áttu í litlum erfiðleikum með starfsbræður sína í FH liðinu og það má vel setja efasemdir fram um hversu verðugur arftaki Herra Fjölnir er að miðjustöðunni sem Davíð Þór Viðarsson skildi eftir sig. Það er spurning hversu mikla þolinmæði Mafían hefur gangvart þessum nýja liðsmanni sem skapaði sér nafn í neðrideildunum og á aðeins tvö tímabil í úrvalsdeild að baki. Valsliðið er aftur á móti enn í talsverðri mótun og ekki sama pressa á titilbaráttu í ár á Hlíðarenda og í Kaplakrika og líklegra að það sé aukið pláss fyrir mistæka nýliða.
Eftir að Arnar Sveinn kom Val í 2-1 leit þetta virkilega vel út og Fimleikafélagið virtist ekki vera með nein svör að ráði við leikaðferð Knattspyrnufélagsins. Allt þar til að það fann þau hjá Kristni Jakobssyni dómara leiksins. Þegar rúmar 10 mínútur voru til leiksloka bjargaði Kristinn stigi fyrir gestina með algjöru gjafavíti. Dómari sem er hampað þetta mikið fyrir sína meintu getu á einfaldlega ekki að falla fyrir svona svindli. Sumum finnst kannski bara gaman að láta plata sig en þannig fólk á að halda sig á sýningum hjá Bjarna töframanni en ekki dæma fótboltaleiki.
Það er síðan furðulegur ávani hjá Kristni að gefa mönnum alltaf gult spjald um leið og hann flautar vítaspyrnu, eins og það eigi að undirstrika hversu viss hann er í sinni sök. Í þessu tilfelli er augljóslega engin brotavilji hjá Reyni og Matthías er að senda boltann út úr teignum, ekki í átt að marki og í alls engu skotfæri. Það voru talsvert alvarlegri brot hjá báðum liðum í þessum leik sem hefðu verðskuldað spjald en þetta er greinilega einhver taktík hjá Kristni, kannski hugsað til að koma í veg fyrir mótmæli. Martin Pedersen lenti meðal annars í ryskingum þegar FH-ingar vildu meina að hann hefði traðkað ofan á Gunnari Má sem hafði átt vægast sagt klaufalega tilraun til tæklingar á hann. Báðir hefðu réttilega átt að fá bókun en greinilegt er að Martin er enginn aukvissi og lætur engan eiga neitt inni hjá sér.
Sumum finnst gaman að láta plata sig
Gunnar Már skoraði síðan úr spyrnunni en það hafa eflaust verið Kjartani vonbrigði að gera ekki betur enda var hann kominn í rétt horn og spyrnan virkaði ekkert alltof örugg. Hvorugt liðið lagði allt í sölurnar til að ná í öll þrjú stigin en Ólafur Páll Snorrason var næst því að skora en brást bogalistin eins og svo oft áður þegar hann kemst í hættulega stöðu.
Leikmenn Vals voru flestir að standa fyrir sínu og gaman að sjá liðið vera orðið þess fært að sækja hratt á andstæðinga sína að nýju. Haukur Páll Sigurðsson stimplaði sig heldur betur vel inn í liðið en hann virðist mikið leiðtogaefni sem gefur ekki þumlung eftir, skilar boltanum vel til samherja og er duglegur að hvetja menn áfram. Það er vert að gefa þessum pilti gaum í sumar.
Kristinn Jakobsson verður seint talinn í uppáhaldi hjá Völsurum og hann náði sér í enn einn mínusinn í kladdanum okkar. Það er með hálfgerðum ólíkindum hversu oft við fáum á okkur dóm hjá Kristni sem orkar tvímælis á meðan við virðumst aldrei njóta vafans þegar hlutirnir gerast í vítateig andstæðinganna. Auðvitað er lítið mál að afgreiða þetta sem hvert annað væl eins og oft vill gerast í íslenskri umræðuhefð en þetta verður vægast sagt ergilegra með hverju skiptinu hjá honum. Vonandi var þetta síðasta vafasama vítið sem Kristinn dæmir á okkur og þá geta allir unað sáttir.
Nýjir vendir sópa best
Fyrstu einkennin á handbragði Gunnlaugs Jónssonar er sterk og góð liðsheild þar sem menn ætla að berjast fyrir hvorn annan. Það er ekki hægt að segja að neinn stjörnufans sé yfir liðinu enda áttu margir leikmenn sitt versta tímabil á ferlinum í fyrra og flestir nýliðarnir lítt þekktar stærðir í íslensku deildinni. Þetta er auðvitað ekkert samansafn af tombólu leikmönnum heldur en fyrsti leikur Íslandsmótsins gefur í það minnsta góð fyrirheit og vonandi getum við Valsmenn byggt ofan á þetta innan vallar sem utan.
Stemmningin í stúkunni var prýðileg, um 1800 manns mættir í fullsetna stúku og gott betur. Þó nokkrir komu í grill við Fjósið og það verður vonandi enn meira stuð þar þegar þær áætlanir sem upp eru um nýtingu hússins komast í framkvæmd. Nánar að því síðar.
|
|
Byrjum á Íslandsmeisturunum |
|
Höfundur: Tryggvi Jónsson
|
|
Mánudagur, 10. maí 2010 17:21 |
|
Það er ekki seinna vænna að hrista af sér slenið. Íslandsmeistarar FH mæta á Hlíðarenda í fyrstu umferð. Sorry, ég meinti Vodafonevöllinn.
|
|
|
|
|
<< Fyrsta < Fyrri 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Næsta > Síðasta >>
|
|
Síða 7 af 22 |
